‘Voor mij ben je vitaal als je met plezier je dagelijkse dingen kan doen’

JillJill Siereveld is naast haar werkzaamheden als POHggz zelfstandig vitaliteitscoach. Veel mensen hebben de verwachting dat ze zich bezighoudt met het begeleiden van mensen tijdens sporten en bewegen.

Jill: “Als ik constateer dat mensen beter af zijn met ondersteuning bij bewegen of voeding verwijs ik ze door naar zorgverleners die daarin gespecialiseerd zijn.” Goed kunnen bewegen is maar één aspect van vitaliteit. De nadruk van Jill’s werk ligt op de behandeling van mensen met stress, burn-out en stemmingsklachten. Het doel is om hun leven weer ‘op de rit’ te krijgen. Deze vorm van behandelen wordt ook positieve coaching genoemd. 

Wat is volgens jou vitaliteit?
“Vitaliteit is lastig te meten en voor iedereen anders. Voor mij ben je vitaal als je je dagelijkse dingen, zoals werken, privé en sociale contacten met energie, plezier en passie doet en ook als ontspanning ervaart.”

Voor wie is positieve coaching geschikt?
“Ik zie mensen met klachten uit alle leeftijdsgroepen en met verschillende achtergronden. Mensen die stress ervaren door een disbalans in werk en prive. Daarnaast zie ik ook mensen met klachten die te maken hebben met sterke veranderingen in hun leven, de zgn. levensfaseproblematiek. Dat kunnen jonge moeders zijn, vrouwen waarvan de kinderen het huis uit zijn, mensen die ziek zijn geweest of mensen die een hun geliefde hebben verloren. Allemaal krijgen ze met een totaal ander levenspatroon te maken en soms kan dat voor stress- en/of burn-out klachten zorgen.”

Hoe gaat positieve coaching in zijn werk?
“Het belangrijkste onderdeel van de behandeling is in eerste instantie toch wel dat de patiënt de situatie waarin hij of zij is terecht gekomen moet accepteren. Hierna kun je werken aan de klachten. De patiënt leert haar of zijn eigen signalen herkennen en er iets mee te doen. Ik ga niet zozeer uit van de klachten maar start met wat de patiënt wel kan. Dat begint meestal met kleine dingen maar we bouwen dat steeds verder uit. Ik voer gesprekken van een half uur tot drie kwartier, in het begin breng ik in kaart wat de klachten zijn en waar deze vandaan kunnen komen. Slaapt de patiënt voldoende? eet hij of zij goed? Ik doe vaak een aanvullende test om de mate van stress in kaart te brengen en om te kijken of iemand last heeft van stemmingsstoornissen.

Op basis daarvan stel ik een behandelingstraject op. Ter ondersteuning gebruik ik een computerprogramma waarin aanvullende info en opdrachten worden gegeven en waarin ik berichten met de patiënt kan uitwisselen, dit werkt heel positief. Mocht een patiënt na een aantal gesprekken geen verbetering vertonen, verwijs ik door naar een instantie of psycholoog, dan zijn er wellicht diepere oorzaken voor de klachten waarin zij meer gespecialiseerd zijn.

Niet iedereen staat er direct voor open, maar ik vraag toch bij de meeste patiënten of ze dagelijks ontspanningsoefeningen willen gaan doen, vooral door het regelmatig oefenen komt er structuur. Echt, door elke dag te herhalen werkt het beter. In het begin voelt het niet gemakkelijk omdat je gedachten nog allerlei kanten opvliegen. Maar na een periode zal het rust brengen in situaties die stress oproepen, het lichaam zal teruggrijpen naar het moment waarop je je oefeningen deed.”

Bewegen helpt
"Bewegen is echt een medicijn. In de beginfase van de behandeling van een burn-out geeft het lichaam aan dat het op is en is bewegen geen optie dan kan een wandeling van 10 minuten al te veel  zijn. Rust en ontspanning is het enige dat helpt. Maar uiteindelijk dringen we er bij de patiënt op aan om dagelijks te gaan wandelen, de buitenlucht is goed en door het bewegen gebeurt er van alles in je lichaam waardoor je je beter gaat voelen en er weer energie gaat stromen." 

Wat kun je zelf doen?
“Je kunt jezelf trainen om klachten van burn-out, stress of ander ongemak te herkennen. Vraag jezelf met regelmaat af hoe je je voelt. Na een poosje kun je zelf wel zien of eventuele klachten iets tijdelijks waren of dat er misschien een verband is. Maar het kan ook dat je merkt dat je minder plezier hebt in je dagelijkse leven, somber bent en opziet tegen dingen waar je normaal gesproken je hand niet voor om draaide. Dan is het tijd om hulp te zoeken.”


 

... maar wat doe ik hier dan?
Britt van Dalen* vertelt over haar ervaring-en sinds zij bij Jill Siereveld onder behandeling is.

Jill2Hoe ben je bij Jill terechtgekomen?
“Via mijn huisarts, ik sliep heel slecht en voelde me niet lekker. Ik had het gevoel dat ik de grip aan het verliezen was en ik wilde weten waar dat vandaan kwam. Ik dacht zelf dat het kwam door zaken die op mijn werk speelden en behoorlijk heftig waren. De dokter verwees me door naar Jill en zei dat het voor een deel bij mijn werk lag maar ook voor een deel bij mezelf.”

Je had een andere gedachte bij positieve coaching?
“Toen ik voor het eerst bij Jill kwam had ik een heel andere verwachting. Ik dacht dat Jill me zou helpen meer weerstand te bieden op mijn werk. Maar Jill zei: ‘Dat doen we juist niet.’  Toen dacht ik, maar wat doe ik hier dan?

Na het eerste gesprek was ik niet zo enthousiast. Ik ging terug naar mijn huisarts met de vraag of dit nu wel voor mij zou gaan werken. De arts zei: ‘ laat het maar even gaan en ga verder met de gesprekken met Jill.” 

Houvast
“… maar na ons tweede gesprek werd Jill echt mijn houvast, ik besefte dat ik de grip weer terug kon krijgen door naar mij zelf te kijken. Ook het gevoel dat er iemand naast je staat vond ik heel fijn en natuurlijk dat ik het programma voor ontspanning en burn-out kon gebruiken. Ik ben wel iemand die zich daar helemaal in vastbijt. Ik kreeg het gevoel dat ik constructief bezig was. Ik hoopte dat het zo wel beter zou gaan.”

Hoe ging het verder met je werk?
"We zijn op het werk  nu in gesprek over ‘hoe nu verder?’ Ik heb nog niet volledig grip op mijn situatie. De eerste fase, het zoeken van rust, is wel gelukt. Nu sta ik aan het begin van de opbouwfase waarbij je niet werkt aan een ontspannen situatie, maar eerder aan een minder gespannen situatie. Ik heb daardoor goede en slechte momenten.” 

Is bewegen ook een item in je behandeling?
“Bewegen is toch wel mijn vijand. Ik ben niet sportief ingesteld. Ik lig nu liever op de bank en zoek dus liever mijn comfortzone dan er op uit te gaan om bijvoorbeeld te wandelen. Ik weet dat de buitenlucht en het bewegen, goed voor me is, dat ik daardoor helder kan nadenken en minder pieker, maar het blijft voor mij echt een worsteling om me ertoe te zetten. Daarom kies ik een doel, bijvoorbeeld naar de stad wandelen en boodschappen doen. Als ik dan toch gewandeld heb, is mijn dag gestart en zeg ik tegen mezelf dat ik niet zo moet mutsen.”

Je voelt je geholpen door Jill?
“Zeker, als ik kijk naar hoe ik er vier maanden geleden voorstond en hoe ik me nu voel, dat is echt een wereld van verschil. Ik ben er misschien nog lang niet maar ik kan nu wel mijn dagen doorkomen en dat is pure winst.”

­