RuijsNicole Ruijs stopte met roken

Sinds haar twaalfde jaar rookte Nicole Ruijs. Roken was iets waar ze thuis mee opgroeide. Altijd werd er thuis gerookt en het was heel gewoon dat er bij feestjes glazen met sigaretten en sigaren voor de gasten klaarstonden. Ze vond roken heerlijk, had er geen hekel aan en had niet de behoefte te stoppen.

Als COPD-patiënt van Het Centrum werd ze in oktober uit-genodigd voor een COPD-informatieavond. Tijdens deze avond kwam ze in gesprek met fysiotherapeut Ronald van Ommen, hij wist dat ze niet wilde stoppen en grapte dat hij wel iemand wist waar ze maar 's mee moest gaan praten over stoppen met roken. Eind vorig jaar kreeg ze een flinke longontsteking en was weken geveld. Dat was het moment dat ze Ronald van Ommens's advies opvolgde en een afspraak met Marijke Huitema maakte. 

“Tijdens het eerste gesprek ging het helemaal niet over het moeten stoppen met roken, meer over laten we het rustig aanpakken en niets overhaasten. Dat voelde zo fijn en hierdoor gaf Marijke me vleugels. Tijdens ons tweede gesprek spraken we af dat ik na een week, op mijn vijftigste verjaardag, serieus zou stoppen met roken. Maar dat liep anders… thuisgekomen stak ik een sigaret op en dacht: Nu heb ik mijn laatste gerookt!! Ik zocht alle sigaretten en asbakken bij elkaar en gooide alles in de vuilcontainer.”

Ging je dat gemakkelijk af?

“Nee, helemaal niet. De eerste week was zwaar, echt zwaar. Gelukkig had ik veel steun aan mijn vriend die jaren eerder al was gestopt. Daarna ging het gemakkelijker. In de familie waren er in de maanden erop, veel vervelende momenten, die me gemakkelijk weer naar de sigaret hadden kunnen doen grijpen. Maar ik heb me niet laten verleiden en tegen mezelf gezegd: “Je bent niet-roker! Afblijven!” Dat ik niet meer hoest is fijn, de COPD blijft natuurlijk irritant.

Mijn gedrag richting rokers is wel wat veranderd, ik denk wel eens als ik mensen zie roken ‘stop daar mee’ zeker als ik op een terras zit en mensen naast me roken en ik in de rook van mensen naast me terecht kom. Pijnlijker vind ik als ik jonge kinderen zie roken, dan zou ik ze graag zeggen wat het kan betekenen als ze door blijven roken. Maar ja, dat gaat niet.” Door het stoppen voel ik me een stuk rustiger en heb het idee dat ik meer tijd heb. Tegen de autoritten naar België voor mijn werk zag ik voorheen altijd op, nu heb ik zoveel meer rust en kan ik me in de auto beter concentreren en van het rijden genieten. 

Marijke en ik hebben de afgelopen maanden ook wel met elkaar gebeld en daar krijg ik toch elke keer weer energie van. Ik heb binnenkort weer een gesprek met Marijke en ik wil haar dan laten zien dat het echt heeft gewerkt en ik van het roken wegblijf."

­